Modern, teknolojik ve hızlı bir çağda yaşıyoruz, ne yazık ki eski alışkanlıklar hızla kaybolmakta. 1980 lere kadar BÜMAK kamplarında kocaman ateşler yakılıp büyük karakazanlarda ortak yemekler pişirilirdi. Tamam, anladık, uzun kamplarda bu verimli ve besleyici bir yöntem değildi. Bazı üyeler ya yemek yapmayı beceremez, berbat şeyleri yemek diye yutmak zorunda kalırdık (Bu tür yemeklerin bazılarının aşağıda seçkin örneklerini bulabilirsiniz), ya da, yemek pişer, ateş başındakiler afiyetle yer ve mağaradan çıkanlara ancak soğumuş artıklar kalırdı (O da eğer kalırsa). Sonra Çukurpınar, Düdenyayla, Peynirlikönü gibi yüksek irtifa kampları başladı. Artık 1800-2000 metrelerde idik; ağaç yoktu, ağaç yoksa odun ve kamp ateşi de yoktu. Bulunan çözüm, küçük yemek grupları idi. 4-5 kişilik bu gruplarda benzin veya ispirto ocaklarında yemek yapılıyordu. Ateş ortadan kalkınca, ister istemez ateş başı sohbetleri de yokolmuştu. Şimdilerde ise, yüksek irtifa kamplarına artık ocak ve Aygaz tüp götürülmekte. Aslında bu durum eskiye oranla bir düzelme sayılabilir. Her ne kadar ateş olmasa, tencere artık kararmasa da, en azından yine birlikte oturup yemeğin pişmesini bekliyor ve sohbet ediyoruz.

Aslında, tüm bu anlattıklarımız, yılda bir defa yapılan büyük gezilerin yemekleri. Ama BÜMAK yıl içinde birçok farklı gezi düzenliyor. Bunların nerede ise tümünde kamp ateşi oluyor ve ortak yemek pişiriliyor. Aşağıdakilerin tümü, yıllar içinde tarafımızdan denenmiş ve BÜMAK tarihine mal olmuş yemek tarifleri. Bazıları zorunluluktan, diğerleri keyiften, bir kısmı ise aptallıktan dolayı bulundu, yapıldı ve de -en önemlisi- hepsi yenildi. İnanıyoruz ki bundan sonraki yıllarda yeni tarifler bulunacak ve yepyeni -garip- yemekler yenecek.

Afiyet olsun.

* Abgust (Azeri İran, Kambiz Ardehali mutfağından):

Bir önceki akşamdan bir kilo nohut suya basılır (konserve nohut kullanılıyor ise gerekmez). Çoktan kavurma olmus kuzunun ilik dolu kemikleri toplanır ve ateşin üzerine silme su dolu bir tencereyle yerlestirilir. Kuvvetli kamp atesinde en az iki saat kaynatılır, kaynarken çıkan köpük kaşıkla alınır. Patatesler soyulur ceviz boyunda kesilir, soğanlar yine aşağı yukarı ceviz boyunda kesilir, varsa sarmısak soyulur, aksamdan ıslanmış nohut ile kaynayan kemiklerin bulunduğu tencereye eklenir. Buharlaşmadan kalan suyun miktarına gore göz kararı bir miktar su ilave edilebilir. Tekrar ateşin üstüne konur, patatesler yumusayıncaya kadar kaynatılır, o ara tuzu eklenir, yağa gerek yok. Yanına bulgur pilavı yapılabilir.
(Cenk Borluk)

* Muhammara:

Bir ölçek yeşil mercimek, üçbuçuk ölçek su ile kaynatılır. Bir başka tencerede iki ölçek bulgur kavrulur. Mercimekler yumuşamaya yakın, suyuyla birlikte bulgurun üzerine boca edilir ve ağzı kapatılarak 15 dakika beklenir. Bu arada bir tavada uzun uzun doğranan soğanlar bolca zeytinyağının içinde kararana kadar kavrulur. Bulgur piştikten sonra zeytinyağı ve soğan üzerine dökülerek karıştırılır.
(Mehmet Döker)

* Bademli Domatesli Pilav:

Tuz, yağ ve salça unutulduğu için acil çözüm gerekmektedir. Çerez paketindeki  bademler az köz üzerinde kararana kadar kavrulur. Yağını salan bademlerin üzerine pirinç konur, bir süre kavrulur. Türlü konservesinin içindeki domatesler ayıklanır, bire birbuçuk ölçeğinde su ile birlikte tencereye katılır. İki çorba kaşığı domates çorbası karıştırıldıktan sonra kapağı kapatılır, yirmi dakika beklenir.
(Mehmet Döker)

* Gazyağında Makarna:

Normal makarna gibi yapılır, tek farkı şaşkın bir mağaracının sıvı yağ yerine gazyağı koymasıdır. Bol acılı ketçap ve peynir ile yenebilir. Kafa yaptığı için mağaraya girecekler yememelidir.
(Mehmet Döker)

* Çamurda Sucuklu Kuru Fasulye:

Sucuk, salça, yağ birlikte kavrulur, üzerine kuru fasulye ve su konur. Yağmur ve sulu kar altında ıslak odunlarla zorlukla pişirildikten sonra ayının biri gelip tencereyi devirir. Servis yapılmadan, yerdeki çamurların içinden sıcak sıcak yenir.
(Mehmet Döker)

* Je n'est Sais Pas:

Artan bütün yemekler karıştılır ve bol baharatla servis edilir, lezizdir.
(Mehmet Döker)

* Hasta Mağaracı Makarnası:

Adam birkaç gündür yattığı için mağaradan çıkarken orasına burasına kramp girmesinden endişe edilir. Normal makarnaya abartılı ölçekte tuz konur (üç dört çorba kaşığı, sonradan yanlışlıkla koydum denilecek). Başka yemek olmadığı için zorla yedirilir.
(Mehmet Döker)

* Mağara Makarnası:

Mağaranın içinde öyle tuz, yağ, salça falan aramayın boşuna. Su yerine çorba, üzerine elde ne varsa, en üste peynir rendesi, yanında sıcak tang ile şahane.
(Mehmet Döker)

* Zeytinyağlı Yaprak Sarma:

Uzun süren kamplarda sıkıntıdan patlayan ruh sağlığı tehlikede arkadaşlar için ideal bir yemektir. Pirinç, bol nane, kuru üzüm zeytinyağında kavrulur. Saatlerce yaprakların içine konarak sarılır, tencereye dizilir, pişirilip mağaradan çıkanlara süpriz yapılır.
(Mehmet Döker)

* Onion Rings:

Un, yumurta, süt ve baharat ile cıvık bir hamur hazırlanır. Yuvarlak dilimler halinde kesilmiş soğanlar bu hamurun içine batırılıp, güneşte kurutulup ufalanmış bayat ekmeğe bulanarak kızgın yağda pembeleşene kadar kızartılır.
(Mehmet Döker)

* Kastamonu Deb Deb Yöresinden Dağ Çileği Reçeli:

Toplanabildiği kadar çok dağ çileği, ona yakın olabilecek miktarda şeker ile hafif odun atesinde (sönmeye yakin közler uygun) uzunca kaynatılır. Meraklı mağaracılara sadece üstündeki köpükten biraz koklatılır. Olduğu tahmin edildiginde kimin getirdigi bilinmeyen bir limon yada yarısı suyu içine katılır. Aslan Mutaf afiyetle kaşık kaşık yer. Ondan arta kalan olmuşsa içine biraz su katılarak diger mağaracılara da “dağ çileği hoşafımız vardı” diye ikram edilir. En son, tencereyi çalkalamak icin, arap sabunu koymadan once, biraz daha su katılır ve çıkan su da sona kalmış mağaracıya dağ çileği şerbeti diye ikram edilir.
(Canan Usuloğlu)

* Kuzu Çevirememe

Sopa cömert dayının ikram ettiği kuzuya geçirilir. Açlıktan, aceleyle yakılmış ateşin köz olması beklenmeden, ateşin sağına soluna beceriksizce kurulmuş ayakların üzerine konulur. Sopa çevirilir, fakat sopayla birlikte dönmesi gereken kuzu dönmez, sadece kuzunun içindeki sopa döner. Bu arada kuzu, yağları aktığı için coşan ateş yüzünden yanmaya başlar. Kuzuyu döndüremedik bari döner gibi yiyelim diyerek, yanan kısımlar döner gibi kesilir. Kesilen parçalar, dışı yanmış, iç tarafı henüz kanlı olduğu halde çok acıkan yamyam bünyeler tarafından sırayla yenmeye çalışılır. Manzarayı izleyen, Alman Lisesinde öğretmenlik yapan misafir mağaracı Robert'in kusacağını düşünürken hepimizden çok yediği gözlemlenir. Bir yiyenin bir daha yemediği kuzunun yarısını Robert çiğ çiğ yer, kalan yarısı ertesi gün kavurma yapılır, bir damlası bile boşa gitmez.
(Mehmet Döker)

* Ateşte Mihaliç:

Balıkesir yöresine has bir gece eğlencesi. Küp küp kesilen Mihaliç peyniri, sopaya takılarak ateşe sokulur. Biraz kızartılıp yenir, tadı et gibi olur, kahvaltıya peynir kalmaz.
(Mehmet Döker)

* Sucuk - Peynir:

Sucuğu ince dilimler, kaşarı ise küçük küpler halinde kesilir. Çubuğa bir kaşar, bir sucuk dilimi halinde, kestiğiniz bu parçalardan üçer tane takılır. Toplam altı parçadan fazla olmamasına dikkat edilmesi gerekir. Pişmenin ölçüsü sucuk değil, taze kaşarın eriyerek akmaya başlamasıdır. Ekmek arası yenebileceği gibi, kendi başına da afiyetle yenebilir.
(Ali Yamaç)

* Amfipodlu Makarna

Mağarada gölün içinde amfipod görüp bi kaba örnek alan mağaracı ortada yokken kabı görüp, bulanık suyun icindeki "karides"'leri farketmeyip "Aa, hazır su da var" denilerek makarna yapılır. Farketmeden protein katkılı makarna yenir.
(Arkadaş Özakın)

* Püreli Pilav:

"Çıkışların ustasıyım, karbonhidratın hastasıyım" felsefesine uygun olarak püre ve pilav karıştırılır. (Osman Demirel ve Bülent Tokuzlu, nasıl karıştırılıyordu, siz daha iyi bilirsiniz. Hala çok leziz bir yemek olarak hatırlıyorum bunu, ellerinize sağlık)
(Arkadaş Özakın)

* Közde Elma:

Elma aluminyum folyoya sarılır, köze gömülür, beklenir, şekerlenir, tatlanır, yenir.
(Arkadaş Özakın)

* Ilık Tang'li ve Yağlı Su:

Bu aslında bir mağara içeceği. EGMA Düdeni -400 metreye ulaştığımızda, önceden domates çorbası pişirilmiş, sonra limonlu tang yapılmış, daha sonra ise sadece su konup ısıtılmaya çalışılmış bir karışım vardı tencerede. Kupaya koyduk ve elden ele gezdirerek içtik. Hayatımda içtiğim en güzel karışımdı.
(Meryem Çakıroğlu)

* Az Pişmiş Soğanlı Kuru Fasulye:

Tüm soğanlar çeşitli büyüklük ve şekillerde doğranır. Ateş üzerinde biraz tutulur, aldığınca konserve kuru fasulye eklenir. Kaynamasına firsat vermeden servis yapılır.
(Meryem Çakıroğlu)

* Kumpir:

Evet, kumpir. Ama, emin olun bu kumpir Ortaköy'de yediklerinizden çok farklı olacak. Önce ateşin alevli kısmını uzaklaştırın. Önünüzde sadece büyük bir yığın halinde köz kalsın. Sonra isteğiniz kadar patatesi bu köze gömün. Kaliteli bir köz içinde patatesler yaklaşık yarım satte pişerler. Patateslerin piştiğini anlamak için közden çekip bir küçük dal parçası veya çakı saplayın. Eğer üstüne küçük parçalar yapışıyorsa piştiler demektir. Közden çekin, ortadan yarıp içlerine tereyağ sürün. İnce dilimler halinde kaşar koyduğunuzda bu kaşar parçalarının hafifçe erimesini bekleyip afiyetle yiyebilirsiniz. Unutmayın, aynı şekilde kuru soğan da közleyebilirsiniz ve lezzetine inanamayacaksınız.
(Ali Yamaç)

* Arap Sabunlu Makarna:

Sonbahar sonu, mümkünse gece vakti, Ayvainine gidilir. Dupnisadan artan yenilere biraz daha gaz verilir, beyinlerine kamp muhabbeti ve mağaraların güzelliği doğranır. Kamp kurulduktan sonra eski olmanın verdiği güvenle bir takım yenilere iş buyurulur. "odun toplanaa", "ateş yakılaa", "tencereler, çaydanlıklar yıkanaa"... özellikle şapşal mağaracıya makarna suyunun kaynatılacağı büyük çaydanlık yıkanması için verilir. Akmayan dereye gece karanlığında tek başına (mümkünse ışıksız) gönderilir. Suratındaki mnkym, aznscm ifadesine bakmadan, elbette çaydanlığa da bakmadan, "efferim" denip çaydanlık ateşe konur. İçindeki suyun kaynadığına kanaat getirilip makarna dolu tencereye boca edilir. Bir süre sonra, kısık ateşte, tenceredeki suyun köpür köpür köpürdüğü keyifle izlenir hale gelecektir. Bu keyifli görüntüye "makarna suyu hep köpürür olum, ben bir keresinde öyle taşırdım ki..." geyikleriyle eşlik edebilirsiniz. Arada makarnanın tadına bakılır, "hmm, yok abi biraz daha pişsin", "bence olmuş", "ben de bakıcam" tartışmaları köpükler arasında devam eder. Sonuçta da herkes en az birer tabak yedikten sonra su doldurulan çaydanlığın içinde bir paket (paketi ile beraber tabi) arapsabunu olduğu anlaşılır.
(Berk Balçık ve Ayca Orer)

*  İllüzyon Fasulye

Acıkılır, bir paket nereden geldiği belli olmayan fasulye kaynayan suya atılır. ilk su buharlaştıktan sonra çaydanlıktan yeni kaynamış su ilave edilir. 3 ilavede bir tadına bakılır. azı dişleri arasında bile ikiye ayrılmayan fasulyeler, ağza alınanlar da dahil olmak üzere (nimet lan) kaynatılmaya devam edilir. Bu işlem, hırs sonucu, 3 gün daha sürdürülür. Fasulye pişmez, en ufak bir yumuşama göstermez. Ama köyden gidip et alacak BÜMAK'lılar olduğu sürece, fasulyemiz kaynarken, hemen yanıbaşındaki ufak ızgarada kızartılan tavuk kanatları, ya da tercihe göre kekiklenmiş pirzolalar afiyetle yenir.
(Berk Balçık)

* Kemalpudingpaşa:

Aşırı yağmurdan çamurlanmış Silifke kuyu suyu büyükce bir tencereye bosaltılır ve harlı odun ateşinde kaynamaya bırakılır. Su miktarı kullanılacak puding ve süt tozu adedine göre ayarlanmalıdır. Yağmur yağıyorsa tencerenin kapağı kapatılıp saf suyun pişmiş aşa karışmasına izin verilmez. Kaynayan suya once Kemalpaşalar eklenir. Daha sonra tüm süt tozları ve pudingler boca edilir. Şeker koymaya gerek yoktur, zira pudinglerde ve kakaolu süt tozunda şeker mevcuttur. Kemalpaşalar asla pudingli suyun yoğunlasmasından sonra eklenmez yoksa şerbeti yeterince cekmez. Kemalpaşalar yeterince şişip puding yoğun bir kıvama geldiğinde Kemalpudingpaşa servise hazırdır.
(Bahadir Kuru)

* Fajita de cordero a la Çukurpınar:

Kuzu eti baharat, tuz ve sarmısakla yoğurulur (Pul biber, karabiber, kekik, kimyon, vs...). İki gun Karlik veya benzeri bir yerde bekletilir. Basina gozcu konur ve araklanmamasi saglanir. Soganlar kalin kalin dogranip kizgin yagda kavrulur. Soğanlardan ayrı olarak iki gün bekletilmiş ve pastırma kokusu yayan terbiyeli kuzu eti kızgın yağda kavrulur. Bir müddet sonra domates eklenir, 5 dk daha kavrulduktan sonra fajita servise hazırdır.

Servis: Fajita ve soğan tabaklara yana yana yerleştirilir. Tandır ekmeğine tako, avokadoyu kuş sanan Anamurlu manavdan alınmış kavuna da avokado muamelesi yapılır. Dağlara baka baka afiyetle yenir.
(Bahadir Kuru)

* '81 model 25 kişilik Şile Sofular Fiyonk Çorbası;

Tarife ne hacet.
(Oral Ülkümen)

* Kampın Jokeri:

Soğan ince kıyılır ve ateşte yağ ile kavrulur, yanına azıcık salça ve kalan baharattan ne bulunur ise katılır, ekmeğe sürülür ve yenir.
(Cenk Borluk)

* Kara Şimşek:

Soğan ince kıyılır ve kavrulur, salça ve tuz eklenir, yeşil mercimek ayıklanır, yıkanır, bol su ile tencereye boca edilir, ateşte uzun süre kaynatılır. Mercimek şişer, tencereye sığmaz, bu yüzden biraz alınır ve yenir. Kaynamaya bırakılır. Acıktıkça yenilir. Dev tencere aynı gün bitirilemez, güneşe bırakılır, ertesi gün su eklenir, kaynatılır tekrar yenir. 1992 İzmir Mordoğan kampında 3 gün boyunca yenmiştir.
(Cenk Borluk)

* Bir de kamp ortamında fırın yapmak için ipucu verelim;

- Güzel bir ateş yakılır, köz yaratacak sekilde kalınca odunlar kullanılır.
- İri bir kazan közün ortasına oturtulur, hatta hafifce gömülür. Hala yanan odun var ise kenara itilir.
- Kek, ekmek vs... ayrı bir kalıp kabı içinde kazanın içine konur.
- Kazanın kapağı kazana ters olarak oturtulur. Kapağın içine de köz konur, veya ayrı bir ateş yakılır.

Notlar;
- Kazanın altı ve kapağın içi önceden arapsabunu ile sıvanırsa, yıkama işlemi çok kolay oluyor.
- Piyale Kek-Unlar tek kullanımlık kalıpları ile satılıyor. Performans mükemmel.
- Kek tarifi olarak hazır kekunların üzerinde yazanı aynen uygulayın.
- Kazanın içine kek kalıbını biraz yüksekte tutacak şekilde yerleştirmek lazım. Yoksa dibi yanar. Ufak çakıl taşları vs.. bu iş için kullanılabilir.
(Cem Eğrikavuk)